Storythai

Happy Birthday 2 Me , Happy Birthday 2 Me Yeah Yeah !!!!! ♪♫♪♫ วันนี้ช่างเป็นวันที่อารมณ์ดีอะไรอย่างนี้น้า หุหุ~~

ก็แหม..วันนี้เนี่ย นอกจากจะเป็นวันเกิดของพี่ลิงน้อยตัวนี้แล้วเนี่ย ยังเป็นวันพิเศษที่เราได้สัมภาษณ์ไดอารี่น้องป่านและน้องนัน ซึ่ง 2 คนนี้ได้เขียนไดอารี่เป็นไดอารี่คู่กันอีกด้วย อะไรจะพิเศษ x2 ขนาดนี้ละเนี่ยย !

Storythai Pround to present น้องป่านสาวสวยพูดเก่งหน้าใส และน้องนันสาวเสียงห้าวแต่เธอค่อนข้างขี้อายคะ มาดูความน่ารักของเธอกันเถอะ !

เสร็จแล้วก็มาต่อกันด้วยบทสัมภาษณ์คะ~

ถามเรื่องโรงเรียนก่อนเลยน้า
'-' อยู่ที่โรงเรียนเป็นยังไงบ้าง เล่าให้ฟังหน่อย
ป่าน : ก็ค่อนข้างจะเบื่อๆคะ จะเบื่อโรงเรียนซะมากกว่า เพราะอาจารย์ชอบสั่งงานเยอะ กลับมาบ้านเราก็อยากจะไปอ่านหนังสือเตรียมตัวเข้ามหาลัยบ้าง ก็ต้องมาทำรายงานก่อนหนะคะ
นัน : ของนันก็จะเรื่อยๆ เรียนก็ไม่ยากอะไรมากคะ ส่วนใหญ่จะชอบเล่นกับเพื่อนๆมากกว่าคะ

'-' อยู่ที่โรงเรียนทำกิจกิจกรรมอะไรบ้างรึเปล่า
ป่าน : ตอนนี้ก็มีคุมกีฬาสีคะ ก็มีทำอุปกรณ์กีฬาด้วย แต่ก็ยังไม่แน่ใจว่าจะออกมาแนวไหนคะ

'-' เรียนมาสายนี้ คิดว่าจะเรียนต่อทางด้านอะไรคะ ทำไมถึงอยากเรียนด้านนี้
ป่าน : ป่านอยากเรียนต่อด้านการโรงแรม หรือเป็นเกี่ยวกับดีไซน์ก็ได้คะ
นัน : อยากเรียนนิเทศ มหาวิทยาลัยรังสิตคะ

'-' คิดว่า..ถ้าได้เรียนอย่างที่ตั้งใจไว้ ได้เข้ามหาลัยแล้ว ตัวเองจะต้องปรับตัวอะไรบ้าง
ป่าน : คิดว่าคงเป็นเรื่องความกระตือรือร้น ที่เราจะต้องมีให้มากกว่าตอนอยู่ ม.ปลายคะ เพราะเราเองก็โตขึ้น ต้องดูแลตัวเองให้มากขึ้นด้วย
นัน : นันคิดว่าคงเป็นเรื่องเพื่อนคะ กลัวจะได้เพื่อนที่ไม่ดี หรือเข้ากับเราไม่ได้



โอเค..คราวนี้มาเริ่มคำถามทั่วๆไปนะ
'-' พูดถึงเรื่องไดอารี่ ทำไมถึงทำเป็นไดอารี่คู่ได้คะ
ป่าน-นัน : ก็คิดคะว่า หากทำไดอารี่คนเดียว มันก็ต้องมีบ้างที่ขี้เกียจ ไม่อยากอัพไดอารี่ ก็เลยทำเป็นไดอารีคู่ไปเลย จะได้ช่วยกันแบ่งเบากันได้คะ สลับกันอัพบ้างเป็นครั้งคราว เราสองคนรู้จักกันมาตั้งแต่ ม.ต้น พอขึ้น ม.ปลาย นันก็ย้ายโรงเรียนก็เลยคิดว่าทำไดอารี่ด้วยกันเลยดีกว่า แต่ถึงตอนนี้เป็นไดคู่ก็จริง แต่เราก็ยังไม่ค่อยมีเวลามาอัพกันเลยคะ 555

'-' ทำไดอารี่ด้วยกันแบบนี้ ต้องสนิทกันมากแน่ๆ เรา 2 คนสนิทกันแค่ไหนคะ
ป่าน-นัน : ป่านกับนันสนิทกันมาตั้งแต่ ม.ต้นแล้วคะ ก็รู้จักกันและสนิทกันมาหลายปี แต่ตอนนี้เราสองคนไม่ได้เรียนที่เดียวกัน ก็เลยไม่ค่อยได้เจอคะ เพราะป่านออกจากบ้านไม่ค่อยได้เท่าไร่ ก็จะมีโทรศัพท์คุยกันบ้าง Msn บ้าง แล้วก็ใช้ไดอารี่นี่แหละคะเป็นตัวสื่อสารกันและกัน

'-' แล้วสนิทกันอย่างนี้ เคยทะเลาะกันบ้างรึเปล่า
ป่าน-นัน : ไม่เคยเลยคะ

'-' ทั้งคู่มีเพื่อนเยอะแบบนี้ มีเหงาบ้างมั้ย
ป่าน : ก็เหงาคะ ส่วนใหญ่เวลาเหงาๆ ก็จะเล่นคอมพิวเตอร์ เล่นอินเตอร์เน็ทคะ
นัน : ไม่ค่อยเหงาคะ นันจะทำนู่นทำนี่อยู่เรื่อยๆ เล่นคอมบ้าง คุยโทรศัพท์บ้าง คุยกับแม่บ้าง ไม่ทำให้เหงาคะ เพราะบ้านนันจะเลี้ยงลูกแบบเหมือนเพื่อนกันมากกว่าคะ ก็จะสนิทกัน

'-' แล้วคิดว่าตัวเองเป็นคนนิสัยยังไง
ป่าน : ป่านว่าป่านเป็นคนคิดอะไรช้าคะจะตามคนอื่นเค้าไม่ค่อยทัน ก็เลยดูเหมือนว่าป่านเป็นคนยอมคน ใครจะว่าอะไรเราก็ไม่ตอบโต้ แต่จริงๆแล้วก็ไม่ใช่เลยคะ แค่ตอบโต้ไม่ทันมากกว่า
นัน : เป็นคนเรื่อยๆคะ ยังไงก็ได้ไม่เรื่องมาก เป็นคนตลกๆ อยู่กับเพื่อนๆ เพื่อนชอบขำคะเพราะชอบทำอะไรให้เพื่อนขำ

'-' ณ ตอนนี้ อะไรคือสิ่งที่สำคัญที่สุดในชีวิต
ป่าน : คงเป็นเรื่องเรียนคะ เพราะเรื่องเรียนเป็นเรื่องที่สำคัญแต่ตอนนี้ป่านยังไม่ค่อยให้ความสำคัญสักเท่าไร่เลย
นัน : ความสุขคะ เพราะถ้าไม่มีความสุขเราก็จะไม่มีแรงทำอะไรเลยคะ แล้วที่สำคัญอีกก็มีครอบครัว แล้วก็เพื่อนคะ

'-' เห็นทรงผมป่านเท่ห์ดี ได้แรงบันดาลใจมาจากไหน
ป่าน : ก็ไม่รู้เหมือนคะ อยู่ดีดีก็ได้ทรงนี้มา เห็นว่ามันสวยดีคะ คงฝันเห็น (555) แต่กว่าจะได้ออกมาแบบนี้ก็เสียเวลานานเหมือนกันคะ เพราะทำเองด้วย (ขยันมากๆ - -')

'-' นันละคะ เห็นว่าตัดผมเอง
นัน : ใช่คะ นันตัดเอง เพราะว่ากลัวว่าถ้าตัดที่ร้านบางทีเค้าอาจจะตัดไม่ถูกใจหรืออาจจะแหว่ง ก็เลยคิดว่าตัดเองดีกว่าคะ ก็จับๆมาซอยๆเองเลย (เก่งเว่อร์คะคุณน้องขา พี่ถูกใจ)

'-' ถ้าให้เลือกระหว่าง ทะเล กับ ภูเขา และ น้ำตก อยากไปเที่ยวที่ไหน เพราะอะไร
ป่าน : จริงๆอยากไปที่ที่สวยๆ อากาศดีดี อะคะ
นัน : ทะเลคะ เพราะว่าชอบทะเลมากกว่า



มาถึงเรื่องสตอรี่ไทยหน่อย
'-' รู้จักสตอรี่ไทยมานานเท่าไร่แล้ว รู้จักได้ยังไง
ป่าน-นัน : ก็ประมาณ 2 ปีคะ ก่อนเข้ามาเริ่มเขียน รู้จักเพราะเข้าไปดูไดอารี่ของเพื่อน เห็นว่าน่าสนใจดี เลยอยากเข้ามาเขียนบ้าง

'-' คิดว่าสตอรี่ไทยปัจจุบันเป็นยังไง
ป่าน-นัน : ก็ดูน่าตื่นเต้นดีคะ ดูเป็น look ใหม่ หน้าตาใหม่ มีอะไรเพิ่มให้อ่านเยอะดีคะ

'-' คิดยังไงกับไดอารี่ออนไลน์
ป่าน-นัน : รู้สึกว่าดีคะ ไดอารี่ก็เหมือนพื้นที่ส่วนตัวของเราด้วยที่สามารถที่จะระบายความรู้สึกอะไรต่างๆลงไปได้บ้าง แล้วการอ่านไดอารี่ของเพื่อนๆ ก็เหมือนกับว่าสามารถให้เราได้เปิดกว้างทางความคิดไปด้วยคะ ได้รู้จักเพื่อนใหม่ๆเพิ่มขึ้น แต่ข้อเสียมันก็มีด้วยคะ เพราะว่ามันเป็นออนไลน์ใครจะเข้ามาอ่านก็ได้ เลยทำให้เกิดเรื่องต่างๆ เข้าใจผิดบ้าง ไม่ชอบกันบ้าง หรือแอบอ้างกัน ประมาณนี้อะคะ

'-' สุดท้าย..อยากฝากอะไรถึงเพื่อนๆ ในสตอรี่ไทยมั้ยคะ
ป่าน : ทำอะไรก็ได้ที่คิดว่าทำแล้วมีความสุขแล้วคนอื่นไม่เดือดร้อนก็พอคะ ทำเลยคะ
นัน : ก็ฝากว่า อย่าลืมอัพไดอารี่กันบ่อยๆนะคะ ^_^

ชอบคำตอบคำถามเกี่ยวกับไดอารี่ออนไลน์มากๆเลยคะน้องขา เป็นข้อคิดที่ดีคะ เอาเป็นว่าถ้าเราไม่อยากให้ไดอารี่ออนไลน์กลายเป็นเรื่องไม่ดี พวกเราทุกคนก็ต้องช่วยกันทำให้สังคมไดอารี่ออนไลน์ และสังคมในสตอรี่ไทยของเรากลับมาเป็นสังคมไดอารี่ออนไลน์ที่อบอุ่นที่สุดให้ได้ ต้องช่วยกันดูและช่วยกันทำนะจ๊ะ

วันนี้ก็ชอบคุณน้องป่านและน้องนันที่มาให้พี่สัมภาษณ์วันนี้เน้อ สำหรับวันนี้พี่ลิงน้อยคงต้องลาไปก่อน เหมือนเดิมคะ เจอกันอีก 2สัปดาห์ถัดไปคะ

อ้อ..อยากเยี่ยมไดอารี่ของ 2 คนนี้ไปได้ที่ http://kokoroe.storythai.com นะค๊าา